jes­teś,jak złoty chiński smok masz tyl­ko wrażenie urzeczo­wienia, bo prze­cież wy­pełniasz byt zro­zumieniem siebie, nie ja­ko rzeczy lecz ja­ko istoty, jes­teś, trwasz, egzystujesz, prze­cież nie by­wasz tyl­ko po­za, w pus­tce

Na od­ległość wzro­ku, Znam przes­trzeń z prze­latującym smokiem Mi­nuty stre­su dłużą się w wycze­kiwa­niu... Jest! Już po­machał na pożeg­na­nie! Te­raz sam. Sa­miuteńki, wol­ny...

sta­ruszek wy­powie słowa -i żyli długo i szczęśli­wie- ma­luchy już daw­no będą pogrążone w śnie, w którym jak ak­torzy , grać będą rolę króle­wien i ry­cerzy, smoków, królów, elfów.. zdo­bywając złote góry i la­tając w chmu­rach..

Wygląda majestatycznie