I w chmurach szumią drzewa. Ulewa! Straszna ulewa! I nagle wszystko ścicha. Las błyszczy i oddycha. Nad najbliższą sosenką Już z błękitu okienko. Ptak tak jak o świcie śpiewa... Skończyła się ulewa.

Jed­ni się dzi­wią że las jest ciemny a mnie już nic nie szo­kuje.

Gorące­go bar­dziej od palące­go się słońca Nie wiele nam w lesie deszczowym po­zos­tało Szu­kamy siebie wśród dziczy lasu tak wiel­kiej Jak wiel­kie by­wają nasze nies­pełnione marze­nia...

Zwątpienie jest jak rosnąca puszcza - nieza­leżnie od położenia słońca, rzu­ca złow­ro­gi cień na przyszłość.

Mrocznie i tajemniczo, przemawia do wyobraźni

Raczej w krainie deszczów

W krainie czarów.

Ciemno i ponuro, nawet strasznie