Dzięku­je także za no­wych członków w skrom­nej rodzin­ce. Poz­dra­wia nieobec­nych. Po chwi­li dzieli­my się opłat­kiem, przy pieknej choince niektórym łez­ka w oczku się kręci, niektórzy szczęśli­wi i ra­dośni pa­dają w swe ra­miona. Na­wet te nie naj­le­piej do­gadujące się oso­by wy­mieniają uśmie­chy miłości.