WIERSZE I POEZJA

....._.;_'.-._
...{`--..-.'_,}
.{;..\,__...-'/}

.{..'-`.._;..-';
....`'--.._..-'
........,--\\..,-"-.
........`-..\(..'-...\
...............\.;---,/
..........,-""-;\
......../....-'.)..\
........\,---'`...\\

. Wśród krzaków dzikiego ogrodu,
rosła samotna róża biała,
pełnym kwiatem kwitła co roku,
zapachem ogród czarowała.

Jej płatki co rano rosę spijały,
by w dzień rozkwitnąć pełnią,
duże zielone liście ją otulały,
by nie zmarzła nocą ciemną.

Tak samotna rosła w ogrodzie,
lecz w sercu smutek miała,
aż kiedyś przechodziła dziewczyna,
w której się róża zakochała.

Ona spojrzała na kwiatów biel,
serce w niej mocniej zabiło,
o różo - pokochać mnie chciej,
piękne uczucie ich połączyło.
Słowo kocham i dotyk miły,
płynący żar z serca, sprawiły,
że róża, która dotąd była biała,
od pięknej miłości - spąsowiała.

Algebrę w szkole jako dzieci ćwiczymy,
gdyż później -
już na co innego liczymy!
Asem w rachunkach nie trzeba być,
by w życiu błyszczeć, czy lśnić...
Aczkolwiek wszystko by się przydało,
ale ciągle czegoś brakuje - za mało!
To co zostanie, czyli reszta wystarczy,
gdy zaakceptujemy życie i powiemy:
" MI STARCZY..." :)
Cud ludzkiej cywilizacji - liczenie;
na siebie, na kogoś jest w cenie...
Na własność mieć niepodobna tajemnice,
gdyż nowe radości, stare cierpienia
zmieniają sumę życia i naszego istnienia!
Różnica po odjęciu nocy i dni:
to Wiara, Nadzieja oraz Przyjażń i TY...
Algebrę dlatego doceniajcie,
a także o siebie Moi Mili dbajcie...

RECEPTA NA CAŁY ROK

Bierzemy 12 miesięcy,
oczyszczamy je dokładnie
z goryczy, chciwości, małostkowości i lęku,
po czym rozkrajamy każdy miesiąc
na 30 lub 31 części tak, aby zapasu
wystarczyło dokładnie na cały rok.

Każdy dzień przyrządzamy osobno
z jednego kawałka pracy
i dwóch kawałków pogody i humoru.

Do tego dodajemy trzy duże łyżki
nagromadzonego optymizmu,
łyżeczkę tolerancji,
ziarenko ironii i odrobinę taktu.

Następnie całą masę polewamy dokładnie
dużą ilością miłości. Gotową potrawę
przyozdabiamy bukietem uprzejmości
i podajemy codziennie z radością
i filiżanką dobrej, orzeźwiającej herbatki lub kawki.

Bo czasem są takie dni,
a nawet miesiące,
kiedy myśli bywają smutne,
a serce wciąż milczące.

Ale los się uśmiechnie,
wszystko się odwróci,
jak PRZYJAŹŃ jest w sercu -
przestańmy się smucić!

Spójrzmy dokoła siebie,
Odrzućmy smutku mury!
Ktoś jest dziś obok Ciebie,
na odległość klawiatury.

Nie ma takiej rzeczy,
która złamać Cię potrafi.
Twój przyjaciel z sieci
Pocieszy, gdy Cię coś trapi.

Więc niecierpliwie czekajmy
Na przemiłe komentarze,
Tyle serca i przyjaźni
Codziennie niosą nam w darze!

Na dzisiejszy dzień cały:
by dążenia się udały,
pogody, ciepła, miłości,
zwykłej ludzkiej życzliwości!

Życie jest
tak niesamowite,
i niepowtarzalne..

.
Jak aktor
zmienia twarze,
prowadzi nas ku
szczęściu,
dając w zamian
czarę doświadczenia...
Życie jest cudowną historią
utkaną nicią dnia...
Odurza nas szczęściem,
karmi miłością,
otula zaufaniem,
daje wiarę
i nadzieję na przyszłość...
Życie choć tak trudne,
pełne doświadczeń..
jest wspaniałym Skarbem...
Tylko musimy dostrzec
Jego wartość ...

Dziś w błękicie zagubiona
zamek marzeń Ci przesyłam,
barwą liści znaczę drogę,
byś trafiła tam - gdzie byłam!

Spójrz na słońce, jego błyski
ktoś wysypał niosąc z sobą,
dobre słowa, skarby myśli,
chcąc podzielić się tym z Tobą!

.Opowiem Ci bajkę
......o smutnym kamieniu
...co leżał samotny
......przy drodze gdzieś w cieniu
...i o tym jak marzył
......by ktoś go przytulił
...lecz nikt go nie widział
......był szary i bury
...czasami ktoś przysiadł
......odchodził nie wracał
...a kamień wciąż czekał
......i tęsknił...i płakał
...był taki samotny
......i pragnął bez przerwy
...należeć do kogoś
......kto dobry i wierny
...czas mijał ulotny
......zmieniała się ziemia
...niestety nikt nie chciał
......szarego kamienia
...aż kiedyś porankiem
......gdy rosa błyszczała
...tęcza usiadła
......odpocząć gdzieś chciała
...i gdy poczuła
......moc uczuć kamienia
...po kropli kolorów
......na niego kapnęła
...łąkami polami
......szła sobie dziewczyna
...zwyczajna przeciętna
......samotna niczyja
...gdy kamień ujrzała
......zmieniony przez tęczę
...wiedziała poczuła
......i wzięła go w ręce
...wzruszona szepnęła:
......iść dalej nie muszę
...bo kamień znalazłam
......i piękną w nim duszę

CODZIENNOSC

Puste słowa, smutne dni 
i nie tańczy z nocą świt 
Szare chmury, mokry świat 
czekają na promienny blask 

Nad codziennością unosząc się 
szukam sensu zgubionego gdzieś 
Ciepła tych minionych lat 
w kalendarzu wspólnych dat 

Tak powoli i spokojnie 
w tęsknocie  serce moknie 
I z deszczu wyrastaja
żal i niespełnienie....

 Zachod Slonca

Niebieskie światła 
po drżącym eterze 
ślą jasność swoją 
w bezbrzeżne otchłanie. 

I nikt nie dojdzie, 
skąd się blask ich bierze 
tak, jak się w ciemność 
rozprasza świtanie. 

I nikt nie zbada, 
co i w jakiej sferze 
z tej promienistej 
wędrówki powstanie. 

Lecz moc nie ginie! 
I promień skrzydlaty 
do życia nowe 
powołuje światy. 

Tak samo - światła 
ludzkich dusz, co płoną 
i ponad ziemią 
znaczą drogę jasną. 

Gdy promieniami 
w nieskończoność toną 
chociaż się w ciemność 
rozproszą - nie zgasną. 

Ale dalekiej 
przyszłości, zniknioną 
przekażą silę 
i słoneczność własną. 

Aż z owych blasków 
rozpierzchłych w przestrzeni 
nowa jutrzenka 
ludzkość opromieni...

Kiedy miłość odchodzi 

Jeśli przyjdzie taki moment, 
kiedy zgasną namiętności, 
nie zniewalaj, nie zatrzymuj, 
pozwól odejść  miłości. 

Okaż wdzięczność za  szczęście
chociaż trwało krótką chwilę, 
z głębi duszy wyrzuć żale, 
przecież los Ci dał aż tyle. 

W sercu skrywaj wciąż wspomnienia, 
już nie wrócą tamte lata, 
łzę ostatnią zamknij w dłoni, 
zapisz rozdział w tęsknych datach. 

Przestań łudzić się nadzieją, 
próżno żyjesz w niepewności, 
żaru nigdy nie rozniecisz, 
gdy spłonęły wszystkie mosty....