Two­je aniel­skie skrzydła op­lotły mą duszę, Two­je zielo­ne oczy pat­rzą na mnie niewin­nie, uno­sisz się na­de mną niczym miłos­na mgła, de­likatną nutą szep­tu stąpasz po mym ska­mieniałym ser­cu, a ja onieśnielo­ny Twym uro­kiem milczę, w bez­kre­sie marzeń zagubiony, Tobą przepełniony dla zielonookiej... Cudownej i wspaniałej Dorotki

Wiesz, Mikołaju, tak myślimy sobie, że dobrze będzie, gdy powiemy Tobie, że czasem ktoś z nas niegrzeczny bywa, złości się, płacze, kogoś przezywa. Nie słucha mamy, nie pije mleka, Nie chce pomagać, tylko narzeka. Dlatego dzisiaj, stojąc przed Tobą Pragniemy połączyć się miłą zgodą. Powiemy razem – tak, przepraszamy, Od dzisiaj wszyscy się poprawiamy, Żeby Mikołaj mógł w przyszłym roku Znowu prezenty przynieść nam wokół.

Aniołki Gdzieś daleko w niebie, Za firanką chmurką, Mieszkają aniołki, Leciutkie jak piórko. Jak puszyste ptaszki Po niebie fruwają, Przez obłok z koronki Na dół spoglądają. Przykleiły noski Do okienka nieba, Pilnują czy czegoś Dzieciom nie potrzeba. Jak mówi modlitwa: – Anioł w dzień i w nocy, Na wezwanie dziecka, Leci ku pomocy. Przytuli je mocno, Gdy mama daleko, Sprowadzi do domu, Gdy zbłądzi nad rzeką. Gdy chce coś źle zrobić Myśli w lot zatrzyma, A przy tym tak śmiesznie Policzki wydyma. Cały lśni w słoneczku, śmieje mu się minka, Może to być chłopiec, Może być dziewczynka