Z twoich skrzydeł sypią się wiersze i spadają na anielskie ramiona, nie otula ich welon piór, lecz ze słów i milczenia zasłona. Twoje skrzydła chowają się w ciszy, a ty stoisz z naręczem wierszy, słyszę — milkną kartki z poezją, już na skrzydłach nie chcą się zmieścić.

Do tego doszło, że jeżeli ktoś nie zrobił komuś świństwa, to zaraz uważa się go za szlachetnego człowieka. ~ Mikołaj Gogol