Dawne życie poszło w dal, dziś na zimę ciepły szal, tylko koni, tylko koni, tylko koni, tylko koni żal.

Tuż przed snem zmierzch opada powieką snu kładąc się cieniem na ścianie czarny nietoperz nocy gasi tlące płomyki dnia a myśli galopem koni tłoczą się i powracają echem pokrywają patyną niespełnienia zastygają w przeźroczu nieodgadnionej treści jutro rozsypiemy złoty pył strojąc dzień ulotnym słońcem gdy lato rozleje się smutkiem zimy jutro zanurzymy się w świeżym oddechu przyszłości podszytej wiatrem i dobrym duchem skradającej się jak kot po parapecie ale dzisiaj od gwiazdy zawieszonej na firmamencie nieba przyjmiemy jeszcze zaproszenie in blanco na jutrzejszy pociąg z pustymi wagonami marzenia w których cisza turkocze niewiadomą być może w tę podróż wybierzemy się razem? /Celina Depa/