A ja chciałbym przez kałuże iść godzinę albo dłużej, trzy godziny lizać lody, gapić się na samochody i na deszcz, co leci z góry, i na żaby, i na chmury, cały dzień się w wannie chlapać i motyle żółte łapać.

Rozfioleciły się polany, promień leciutko zieleń liże, w sercach się rodzi treść nieznanych miłosnych ballad, bo nam bliżej do ciepłych uczuć. Motyl usiadł na firmamencie tęsknych marzeń. Z naręczem letnich spojrzeń ruszasz by się podzielić tym, co w darze matka natura dała tobie. Lato nas budzi słońca blaskiem. Coś mi pięknego rankiem powiesz, bukietem róży się rozpachnę. magda

Nikt nie jest tak bogaty, aby mógł się obyć bez uśmiechu, i nikt nie jest tak ubogi, aby go nie mógł podarować – Dale Carnegie

Są takie chwile, gdy cisza jest głośniejsza od krzyku.