Czym jest myśl człowieka trudno zdefiniować, lecz ważne jej cechy można eksponować, tak aby zakreślić jak daleko sięga i zdać sobie sprawę jaka to potęga. Myśl może nas przenieść w czasie i przestrzeni, do naszej przyszłości, albo do korzeni, za morza i góry, do dzikiego kraju, do piekła i nieba, albo też do raju. Są myśli przeróżne: twórcze, budujące, barwne i odkrywcze, miłością pachnące, lecz także mordercze, złowróżbne, złowrogie, które wywołują przerażenie, trwogę. Myślą można sięgać, tam gdzie wzrok nie sięga, w myśli jest za darmo po świecie włóczęga, kiedy myśl jest miła można się pocieszyć, a podobno nawet myślą można zgrzeszyć. Myśleć można o kimś: często lub czasami, źle, dobrze, z rezerwą, dniami i nocami, kiedy zaś zyskamy przyjaciela miano, chcielibyśmy wówczas, by o nas myślano. Jeżeli o sobie zanadto myślimy, postać samoluba w ten sposób kreślimy, myślmy więc o wszystkich i wszystkim po trochu, nie trzeba wymyślać po raz drugi prochu.

Gdy człowiek pewnie zmierza ku swoim marzeniom, niespodziewanie osiąga sukces w zwykłej godzinie. /H. D. Thoreau/

Na koniu jedzie, a konia nie widzi.

Lepszy jeden mały czyn, niż tysiąc planów./przysłowie polskie/