Samotności chleb powszedni to fatalnie ludzka cecha…

Lepsza kromka suchego chleba i przy tym spokój niż dom pełen mięsa, a przy tym kłótnie.

Po tysiącleciach bezsennego marszu w bezwzględnej czystości świtu ponad ziemią pełne wapienia usta będą to pamiętać, i każdy świt podniesie nas zapachem chleba na każdym postoju piekliśmy go na kamieniach wędrujący tak przez Sour, Ethãm i Gifãr, niosąc płuca w płomieniach uniesionych rąk o nie usypiaj dziś w ten wieczór bez jednego urwiska może zdołasz obudzić światło które rozdziela..

Żyję tym co jest, a nie tym, co było.

Pij mleko,będziesz Wielki:)

Chleb ot­wiera każde usta.

Bochen chleba , trochę mleka, to jest wszystko co nam trzeba. Jeszcze tylko worek złota i do życia jest ochota :) :) :)