Czarownica... Jestem brzydka czarownica. i urodą nie zachwycam. Nos jak haczyk, włos zjeżony, nikt mnie nie chce, jako żony. Mam dwie kiecki połatane, szaro-czarne, tak na zmianę. W kącie wysłużona miotła, obok ogromnego kotła. Buty długie ciepłe, czarne, pelerynki dwie, już marne. Kapelusze trzy, ponure. każdy z nich ma wielką dziurę. Na miotełkę siadam rankiem, i rozglądam za kochankiem. A że brzydka jestem szpetnie, nie znajduję, nikt mnie nie chce. Lecz znam różne czary-mary, cóż, powiecie niedomiary. Znajdę sposób, to jest pewne, i zamienię się w królewnę. W piękną taką jak marzenie, czarownicy los odmienię. Moja buzia gładka będzie, powodzenie w mig zdobędzie.