„Spadła z nieba gwiazdka mała, błysła chwilę, znikła potem. Coś powiedzieć bardzo chciała i podzielić swym kłopotem. Nim życzenie dać raczyła takie małe, wątłe takie. Gwiazdkę ową zagubiła czyniąc szczęście zwykłym brakiem. Cóż biednemu teraz począć, przegapiła szczęście swoje. Próżno szukać ciemną nocą, aż mi niebo da co moje. Oczy bolą od patrzenia, bo już gwiazdy poszły spać. Trzeba było czas doceniać, i okazję szybko brać. Jeśli gwiazdka z nieba spada, to należy słać życzenie. Bo inaczej baba blada, spartolone jest marzenie. Komu wówczas się żalimy, niebu co jaśnieje rano. Siebie winić my musimy, za ślepotę roztrzepaną. A wieczorem znów staniemy, na balkonie, patrząc w niebo. Gwiazdka spadnie, my westchniemy, śląc życzenia z swą potrzebą. /net/

Jest naszą muzą, Naszym natchnieniem. Jest nieodłączonym drugim cieniem. Daje nam znaki, Dobrze radzi - Życiową drogą nas prowadzi. Świeci nam jasno - Jest najpiękniejsza - Bo to jest nasza GWIAZDA SZCZĘŚCIA.

Popatrz w górę - rozejrzyj się po niebie. Rozgarnij wzrokiem chmurę - jest tam gwiazdka dla Ciebie. Ona Ci drogę wskaże jak godnie przejść przez życie. Przyniesie szczęście w darze, kiedy zamarzysz skrycie. A gdy Cię los doświadczy, miej zawsze w niej nadzieję i wiedz, że blask jej władczy Twe troski wnet rozwieje.

Śliczna, czerwona gwiazdka...