Kiedy słońce schodzi z nieba, chowa się za lasu sznur, stąpam szybko stopą bosą, biegnę z wiatrem, szukam chmur. W swym uśpieniu świat oszalał, przelał strumień mlecznych dróg, rozkołysał zapach nocy, spija nektar pszczeli rój. Zamknij szybko swoje oczy, kołysz zmysły. W zapomnieniu wielka siła, wyciszenie wielu burz. Rozłóż ręce! Pochwyć życie! Szczęścia nie wypuszczaj już .

Aby odkryć, jakie zmiany zaszły w tobie, najlepiej wróć do miejsca, które jest takie, jak kiedyś. – Nelson Mandela