"Konie, dumne konie, zasłuchane w szumy traw. Lekkie i swobodne, jak na czystym niebie ptak".

Poletko marzeń Wichrami życia gnane szalone,bezładne,ślepe, dosiadły rumaków rączych moje marzenia dalekie. Spieszą mnogie marzenia w grzywy rumaków wplecione, suną tak każde z osobna nicią pajęczą złączone. Biegną,pędzą w przestrzeni, wiatr koniom grzywy rozwiewa, a razem z wiatru podmuchem ginie ma mrzonka niejedna. Daleko,hen od świata w przestworzach między gwiazdami, jest dla mnie miejsce na skraju usłane marzeniami.

Tam, gdzie lśni horyzont, drga niebieską linią wprost w otwarte wrota chmur, siwych chmur, tam, gdzie w kuźni słońca dzień powstaje nowy, gdzie wytycza drogi rytm – serca rytm. Konie, dumne konie w blasku wstającego dnia, czułe i szalone, czemu was uwielbiam tak? Nieraz poniosą, poniosą jak wiatr, czasem bywa tak, jak z dziewczyną

Tańczące konie.

Żłób to szeroka misa dla dopuszczonych do żłobu. / Władysław Ruszkiewicz/