Gdy grzyby wielkie korzenie mają, wielką zimę zapowiadają.

Lecz kiedy tylko przyjdzie pora. Znów wyruszymy wszyscy wraz. Każdy odnaleźć chce potwora. Grzyba wielkiego jak ten las.

W godzinę prawie wszystkie kosze. Były po brzegi wypełnione. Naprędce, więc zrobiono nosze. I na nich grzyby wynoszono. Gdy teraz sięgam do pamięci. Widzę grzybowy piękny las. Zbieranie grzybów wciąż mnie nęci. Lecz musi na to nastać czas.

Maślaki, sarny oraz kanie. Co zawsze godnie zdobią stół. Skrzętnie w poszyciu są schowane. Trzeba się po nie schylać w pół.

Pieprznik, którego kurką zwą. Często pojawiał się stadami. Przyciągał oczy barwą swą. Nęcił wielkimi ilościami.

Piękny grzybek ,wśród liści.

Kto ma grzyby w lesie, tego zawsze radość niesie.