Kocham koty, bo lubię swój dom, a one stają się z wolna jego widzialną duszą.

Oto pewien kocur bury po raz nie wiadomo który opowiadał takie baśnie, jak to on ją kocha właśnie, ile do niej przeszedł dachów, ile ulic i podwórek, ile różnych przeżył strachów -długo żalił się kocurek,aż koteczka poruszona żarem słów ,absztyfikanta w kocie wzięła go ramiona i zniknęli gdzieś na Plantach.

Zamiast czekać na dobroć innych, sami napełniajmy codzienne życie dobrocią./Stefan Wyszyński/

I udało się mu zaciągnąć rudą do łóżka :)

Piękne kotki.

Urocze kocięta :)