Ciężki ma żywot mała ptaszyna. Gdy po jesieni przychodzi zima. Nie ma owoców, nasion, robali. A nawet trawę śnieg też przywali. Jak tu przetrzymać mrozy, zawieje. Głodno i chłodno, skąd brać nadzieję. Jest tu konieczna pomoc człowieka. Inaczej koniec, koniec je czeka.

Ciekawe o czym dwa wróble ze sobą rozmawiają mając przy sobie koszyk z przebiśniegami.

Marzenia są jak ptaki.Przy...latują,ale nadal istnieją.