Jesteś jak ta dziewczynka ze zdjęcia. Schwytana gdzieś w przelocie, pomiędzy drewnianą werandą, a dojrzewającym owocowym sadem, gdy chciała zerwać jabłko. Tak wielką miała na ten owoc ochotę, że pobiegła po niego boso, nieuczesana z resztką snu pod powiekami. Nie była głodna, pamiętała swój sen i chciała by przeniósł się do rzeczywistości. Nie miała pojęcia, że to zakazany owoc, ale czym bardziej jej go zabraniano, tym bardziej chciała go mieć dla siebie. Zerwać i zjeść, by nikt jej go już nie odebrał. Nieustannie ktoś jej w tym przeszkadzał i wszystko zaczynało się od nowa, jakby wpadła w pętlę czasu. Złościła się na przeszkadzaczy, złościła się na owoc. Krzyczała i tupała nogą, nienawidziła i pragnęła, śmiała się i płakała. Ale ja Cię rozumiem, nawet nie wiesz jak dobrze. Dorastamy? Nie, szkoda dziecięcej szczerości. Odpowiedz

Jedynym szczęściem na ziemi jest świadomość, że Bóg nas kocha. - Jan Vianney Św. Odpowiedz

Można oczy zam­knąć na rzeczy­wis­tość, ale nie na wspomnienia. Stanisław Jerzy Lec Odpowiedz

Człowiek jest tym, o czym przez cały dzień myśli Odpowiedz

Tak bardzo pragniemy ciepła,szukamy go w rannym niebie, a przecież ono jest z nami…wystarczy spojrzeć w głąb siebie. Czyż nie jest tym czułym gestem…gdy mając zaledwie swą dobroć… dajemy istnieniom nadzieję…witając się skromnie Odpowiedz

Dzieci maja wręcz cudowną moc, aby zmieniać się we wszystko, w co tylko zapragną. Odpowiedz