Na brzegu porcelany zostawiam ślad. Sącząc noc z filiżanki. Zwilżam usta smakiem tęsknoty, a w zębach zgrzyta mi księżyc. I wciąż upajam się nadzieją.

Mocna i słodka na spodeczku najlepiej z chińskiej porcelany, trzymana w dłoniach jak skarb wielki, taka herbata jest balsamem. Dlatego jeśli chcesz zaprosić i trochę czasu spędzić ze mną, taką herbatę mi przygotuj. a sprawisz wielką mi przyjemność

Cóż komu z tego, że zjadł wszystkie rozumy, jeżeli nie ma własnego? — Sokrates