Siedzę przy stole. Naprzeciw - ona. Czarna, pachnąca i lekko spieniona. Kochanka wyśniona. Stoi i czeka, czernią czaruje. Serce moje przyspiesza, wariuje, a co za żądze szarpią me zmysły!. W głowie się roją szalone pomysły. Stoi i całą uwagę mą skupia. I myśl się taka kołacze niegłupia: Chciałbym zatopić się w tobie do dna, tak jak cię wielbię i pragnę do cna. /z netu/

Najpiękniejsze chwile w życiu zawsze cichutko nadchodzą..