Są moim w życiu takie walizki, które z radością oddałabym złodziejowi.

Jak się ktoś torbą urodził, walizką nie umrze ...

Już zegar czas mi wyznacza Pakować się przyszła pora Walizek tuzin w koło otacza A ja nie mogę się z tym uporać. Mą całą szafę przewracam w mig Pakuje też me ozdoby Ogarnął mnie chyba jakiś bzik Będę mieć urlop odlotowy. I stos spodenek,ciuchów moc No i ten płyn od poparzenia Potrzebny jeszcze chyba koc Nie ma tu nic do odłożenia. I niby wszystko jest już OK Radością w końcu tryskam Nagle trachnęło coś-o jej! Rozdarła się moja walizka. Samolot już gdzieś w górze lśni Niech wszystko grom pochłonie Mój bilet wciąż za lustrem tkwi Ja siedzę w słońcu,lecz na balkonie.

Znane są tysiące sposobów zabijania czasu, ale nikt nie wie, jak go wskrzesić – Albert Einstein

Walizka czasowo zamknięta.

Bo ja nie wiem czego chcę, wiem tylko, że pragnę być szczęśliwa.