Miłość to znaczy popatrzeć na siebie. Tak jak się patrzy na obce nam rzeczy. Bo jesteś tylko jedną z rzeczy wielu. A kto tak patrzy, choć sam o tym nie wie. Ze zmartwień różnych swoje serce leczy. Ptak mu i drzewo mówią: przyjacielu. Wtedy i siebie i rzeczy chce użyć. Żeby stanęły w wypełnienia łunie. To nic, że czasem nie wie, czemu służyć. Nie ten najlepiej służy, kto rozumie.

Jest tylko jedna zasada: nie krępować się i robić to, na co ma się ochotę. Każdy ma prawo do własnego szczęścia.