„Zakochany Księżyc” Wieczór piękny, myśli szalone, chciał księżyc pojąć gwiazdkę za żonę. Co noc wychodził cicho i skrycie, szukać wybranki na całe życie. Lecz, każda gwiazdka za mała była, przy jego blasku słabo świeciła. Pewnego razu prawie o świcie, coś przyspieszyło serduszka bicie. Pomyślał szybko, czy mi się zdaje ? Cóż to za gwiazda taki blask daje? I nagle dramat wielki się dzieje, gdy Ona wschodzi to On maleje. Dlaczego ma ukochana, by się pokazać czeka do rana? Otóż wybranką było Słoneczko. Okrutne życie! Będą się widzieć chwilę o świcie. „W życiu … piękne są tylko chwile..."

Znów cudowna noc odkryje rąbek swojej tajemnicy Księżyc sługa jej odwieczny dziś na straży będzie stał, a wiatr grając na swej lutni kołysanki będzie Ci grał.

Kiedy piękna noc zapada, księżyc bajki opowiada, wszystkie gwiazdki go słuchają i na piękny sen czekają. Więc bez żadnych zbędnych słów życzę Tobie miłych snów!!

W blasku księżyca życie zamiera mrocznością słów.