Oko, otwarte Godziny, majobarwne, chłodne. To co już nie do nazwania, gorące, słyszalne w ustach. Niczyj głos, znowu. Bolesna gałek ocznych głębia: powieka nie zagradza, rzęsa nie liczy, co wstępuje. Łza, w połowie ostrzejsza soczewka, ruchliwa, czerpie dla ciebie obrazy.

bo oczy też po to są aby móc ni­mi za siebie patrzeć gdy ktoś odszedł i nie powraca ...

Nadzieja to próżnia, którą wypełniamy marzeniami. - autor nieznany