Julia Hartwig Wahanie Wchodzę w ciemność nocy gotowa na jej przyjęcie Co mi się przydarzy?. Wypalone pola pamięci przepływają jak wyspy pod zamkniętymi powiekami Czy to będzie podróż zaplanowana. przez podrzędną agencję która pomyli nazwy znajomych mi miast a może leżeć będę tylko w twoich ramionach i wróci letnie powietrze mórz. i krzyk zaglądającej w okna zorzy Nie zapominaj o przyjaciołach przecież kiedyś cię kochali. Cicho cicho Spróbuj coś wybrać Ale każdy wybór ma za sobą jakąś historię w której być może nie okażesz się bez winy Wspaniałe winogrona Wspaniałe czereśnie Jakże ucieszyłyby cię gdybyś była jeszcze dzieckiem. I jaka piękna miłość i jaki kojący dotyk tej dłoni Powracają obrazy błahe i lekkie jak motyle Jest już tylko powietrze i przestrzeń. ciężary opadają na dno i patrzą stamtąd uważnymi i szeroko otwartymi oczami .