Noc księżycowa w górach Dziką srogość samotnych, skamieniałych gór Łagodzi marzycielskie księżyca milczenie. Usta podniebnych szczytów, ssące piersi chmur, Piją gwiazd patetycznych nieme zachwycenie, Noc zaczajona w borach, jak wojownik w grodzie, Czerni śpiące doliny aksamitnym tuszem, By stanąć po północnym księżyca zachodzie W hełmie nieba pod Drogi Mlecznej pióropuszem.