Serce mi pęka gdy patrzę na cierpienie zwierząt, a ich cierpienie uważam za największą porażkę ludzkości. Ból innych istot odczuwam osobiście, jakby tego własnego było mi mało. Niestety należę do grupy "przewrażliwionych wrażliwców", którym jest zwyczajnie wstyd za to, jakie piekło zgotowaliśmy na Ziemi innym istotom. Nie potrafię zrozumieć dlaczego niektórzy mają serce, które służy tylko do pompowania krwi, a nijak się ma do swojego metaforycznego znaczenia, tego które jest synonimem dobra. Jeśli tak wygląda "człowieczeństwo" - to ja nie chcę, do niego należeć. Wolę zejść na psy. Aleksandra Steć