Kiedy bierzemy życie we własne ręce, dzieje się rzecz straszna: nie ma na kogo zwalić winy. – Erica Jong

To jest magia, to jest czar, starych fotografii bal. Fascynują, urzekają, piękną duszę w sobie mają.

Nie rozpamiętuje, nie cofam się, nie żałuję, nie stoję w miejscu. Nie dotykam niepotrzebnie pewnych miejsc w mojej duszy, nawet gdy o to się proszą. Wiem, że taki dotyk może zburzyć to na co ciężko pracowałam. Idę dalej. Idę naprzód. Ze słońcem pod pachą i nadzieją na ramieniu. Idę tam gdzie szczęście otwiera, przede mną swoje ramiona. Idę wprost ku tobie.