Twarz: to co wyrosło dookoła nosa.

Wiersz do samej siebie (ku przestrodze) Pomyśl czasami moja miła dokładnie przelicz za i przeciw że tam, gdzie dom swój zostawiłaś nieubłagalnie czas też leci. Zapożyczone obyczaje połykasz w zamian za tradycję wymagać więcej pozostaje wiecznie skazana na banicję Spoglądać w przeszłość nie chcesz za nic choć wszystkie dobra tylko chwilą przesuwasz zegar wskazówkami lecz one serca wstecz nie zmylą Najsroższa w ciebie wrosła zima mogiłę stroi w mroźne kwiaty a dłoni twoich przy nim nie ma i grób znów pusty jest u taty Starość cię znaczy siwym włosem zmęczenie w szarość twarz obleka a mama wciąż płaczącym głosem o ciebie pyta, ciebie czeka Mordercze lata, pęd szaleńczy wszystko to kiedyś nicość strawi ten nienajświętszy padół ziemski przyjdzie nam kiedyś pozostawić... /annaG/

Sąsiadkom oko zbieleje jak zobaczą, że znowu kupiłam nowe futro i czapkę:)

Prawie jak Oleńka z Potopu :)

Zima mi nie straszna