Wszystko będzie lepsze, gdy deszczyk się rozpada, bo niczego już więcej nie będzie, tylko pozazdrościć jeszcze, sił przesilenia pijanych, wspomnień i dawnego psychicznego cierpienia. Zatrzymaj się, na chwilę, kiedy ryba umiera w jeziorze, kiedy przyroda wyjmuje z garderoby, z westchnieniem pogniecione rzeczy i wodzi wzrokiem, w miejscu, zjedzonym przez mole, cerowanym okiem. Odpowiedz