Topole października to pochodnie, które oświetlają drogę na zimę.

Jesień mnie cieniem zwiędłych drzew dotyka. Słońce rozpływa się gasnącym złotem. Pierścień dni moich z wolna się zamyka. Czas mnie otoczył zwartym żywopłotem. Ledwo ponad mogę sięgnąć okiem. Na pola szarym cichnące milczeniem. Serce uśmierza się tętnem głębokim. Czemu nachodzisz mnie, wiosno, wspomnieniem?.