Farsę gra się głośno, wyraźnie, przy pełnych światłach. Widz musi wszystko widzieć i słyszeć. Ma być mądrzejszy od aktora, ale i dać się zaskoczyć.

Nie przepraszaj ludzi za to, że żyjesz.

Ten, kto zna swoją wartość, nie potrzebuje potwierdzenia. Ten, kto czuje się ważny, nie umniejsza nikogo. Ten, kto jest naprawdę silny, pomaga wzrastać innym. Ten, kto jest szczęśliwy, pragnie szczęścia wszystkich.

Pokochaj siebie! Jesteś wyjątkowa i cudowna, w swój własny, niepowtarzalny sposób!

Dwojako chybiamy w naszych stosunkach z ludżmi; gdy ich krzywdzimy i gdy im nie pomagamy, choć pomóc możemy.

Z dobroci trzeba umieć korzystać, brać ją, to za mało dla spokoju serca.

Dawaj drugiemu człowiekowi to, co masz w sobie najlepszego, oraz odkrywaj to, co w nim najlepsze.

Mając wolność, kwiaty, książki i księżyc, któż nie byłby w pełni szczęśliwy.

Życie to najlepszy nauczyciel pokory.