Krew to nasza moc, która pozwala nam przetrwać trudne chwile.

Przep­raszam Cię Pani za podłe me życie, za spokój, które­go nie miałaś, za os­tre mie­cze, co ser­ce prze­biły, za łzy, które po­toka­mi wy­lałaś!

Os­tatnie godziny bez miłości uśmiechu boisz się włas­ne­go oddechu Spokój Twoim sprzymierzeńcem składasz do Bo­ga ręce oczyszczasz sumienie

A ja? Ja spędzę swo­je życie myśląc, bo nikt te­go za mnie nie zro­bi. Nie chcę umierać w przeczu­ciu, że jes­tem idiotką. Reszta jest nieważna.

Jak wstyd jest od­ciąć spłowiałe su­mienie, Tka­ne sta­ran­nie wie­czorną słabością, Uwol­nić język, co pod płas­kim ka­mieniem, Był tyl­ko pozą, za­pom­nianą mądrością.

Pomyśl jak było w minionych latach ile łez wylalaś/eś, a ile miałaś/eś radości...to tylko Twój los takie figle płata dodając Twemu życiu atrakcyjności...