Koń to coś więcej niż zwierzę, to istota pełna tajemnic i mądrości.

Konie narowiste Władimir Wysocki Wzdłuż urwiska, nad przepaścią, po samym jej brzegu Pędzę w saniach bijąc konie by zatracić je w biegu. Piję wiatr i mgłę połykam, strach mi w płucach dech zapiera. Czuję ze śmiertelną trwogą, jak przemijam, jak umieram! Trochę wolniej moje konie! Ach, nie spieszcie się! Nie zwracajcie uwagi na bat! Ach, co za konie narowiste, trafiły się mnie! Chciałem śpiewać i żyć, ale kończy się czas... Ja me konie napoję, ja tą pieśń dośpiewam Chociaż chwilę postoję nad przepaści brzegiem Zginę, wiem, jak płatek śniegu zimny wiatr mnie zmiecie z dłoni Moje konie, mnie galopem będą niosły wzdłuż urwiska. Ach ciągnijcie wolniej sanie! Ach nie spieszcie się tak konie! Choć o chwilę, lecz przedłużcie drogę do cmentarzyska. Trochę wolniej moje konie! Ach, nie spieszcie się! Nie zwracajcie uwagi na bat. Ach, co za konie narowiste, trafiły się mnie! Chciałem śpiewać i żyć, ale kończy się czas... Ja me konie napoję, ja tą pieśń dośpiewam! Chociaż chwilę postoję nad przepaści brzegiem!

Zagubiony koń

Śliczny konik.