Nie pozwól mi chować się w ciemnościach złudnej nocy wolę już ten dzień szary monotonny. te wszystkie cuchnące brudy nigdy niesprzątane aby życie nie było zbyt piękne. Każ mi polubić zaakceptować pokochać tę monotonię bo tak naprawdę tylko ona istnieje jest ramą dla mnie i zawsze, była tylko portrety zmieniałem od różowej buźki bobaska aż po wyleniałego starego kocura liczącego swoje zmarszczki. . Nie pozwól mi zapomnieć odejść zasnąć bez słowa . Odpowiedz