Umberto Saba* Wariacje na temat róży Dla ciebie chłopiec łzy w ogrodzie roni albo w jakiejś egzotycznej bajce. Karałaś różo, niezręczne palce i dzień żyłaś jeszcze na szczepie zielonym. Ktoś inny łzy ociera i traci niebawem łaskę fortuny i pamięć przeszłości. O, wróg to odwieczny twojej świetności, niech go nie odsłoni błąd spełniony nad ranem! Rozliczne są barwy, w jakich szuka odmienia twój powab i naturę. We mnie, jak morze z turkusów, trwasz jedynie w myśli, z którą cię poślubiłem – w purpurze.

gdy kwitnie żonkil (ten, co wie, że żyjesz, aby stawać się) zapomnij lecz, pamiętaj że, gdy kwitną bzy, co głoszą, iż budzisz się po to, aby śnić, pamiętaj co (zapomnij nic), gdy kwitnie róża (rajski ptak płonący w naszych szarych snach) zapomnij czy, pamiętaj tak, gdy tak rozkwita każdy cud, że myśl nie może złapać tchu, pamiętaj gdzie (zapomnij tu), i (gdy nam czas objawi, że od czasu nas uwolnić chce) zapomnij mnie, pamiętaj mnie.

Z zielonym żukiem na odwianym płatku Róża, kosmata od rosy, Purpurowieje w niebiosy.

Piękna róża,ciekawe czy pachnie

Tyl­ko nieliczni o wyjątko­wym ser­cu, pot­ra­fią dos­trzec jej piękno i spra­wić by róża zaczęła wy­puszczać no­we pąki.