Znów lecą liście unoszone wiatrem, barwne motyle jak jesienny przegłos, rdzawo złoty podpalony szkarłatem, jakby prosto z niebios. Spóźniony zimowit ogrzewa fiolet, w skąpych promykach starzonego złota, błękit kołysze drzewa jak gondolą, u kei – tęsknota. Wonie ziół miesza szejker spiżarny, majeranku ,kminku, bazylii i mięty, niby tak samo, jednak nie - kochany boś w przeszłość zamknięty. /Zofia Szydzik/ Odpowiedz