W ramionach jesieni         słońca promyk złoty      do figlów i śmiechów      nabiera ochoty.    Pocałuje śmiało       jabłuszko pachnące,    by za chwilkę było    skromne, rumieniące.      Tęsknotą za latem      zalśni w kroplach rosy,         osiądzie swym czarem      tam, gdzie kwitną wrzosy.    Doda barw do liści,    co szeleszczą mile.    Chciałby też wyzłocić       wszystkie Twoje chwile..." Odpowiedz

Jesienny dywanik Odpowiedz

Jesienne liście Odpowiedz