Bladym świtem po dywanach zawilców zroszonych łzami nocy biegnę do Ciebie z bukiecikiem stokrotek. Nim promyk słońca ozłoci Twe włosy namiętnym pocałunkiem powiem – dzień dobry. Ty – zatrzepoczesz rzęsami jak motyl spijając nektar miłości i promiennym uśmiechem powitasz naszą szarą codzienność