Dorastałem w tym mieście, moja poezja narodziła się między wzgórzem a jeziorem , zabrała swój głos z deszczu i, podobnie jak drewno, przemoczyła się w lesie.

Dni człowieka są jak trawa, tak kwitnie jak kwiat polny. Gdy wiatr nań powieje, już go nie ma i już go nie ujrzy miejsce jego.