Goniąc motyla, można przegapić las i dwie łąki.

Kto słyszy śmiech motyli, wie, jak smakują chmury.

Zarówno w lecie, jak i w zimie, będę chodzić W górę i w dół Wzorcowymi, ogrodowymi ścieżkami. W mojej sztywnej, brokatowej sukni. Morskie trawy i żonkile Ustąpią miejsca dla podpartych róż, astrów i polnych kwiatów oraz śniegu. Będę chodzić W górę i w dół W mojej sukni. Przepięknie ozdobionej, Dopasowanej i pozostawionej, A miękkość mego ciała będzie strzeżona przed objęciami Przez każdy guzik, haczyk i koronkę, Dla mężczyzny, który stracił mnie przez śmierć, Walcząc z Dukiem we Flandrii, Zgodnie ze wzorcem nazywanym wojną. Chryste! Jakie są dla niej wzorce?

Przyfrunąłem i odlecę.

Piękny motyl.

Motyl w kwiatowym raju