Moje niebo mieszka w górach. Gdzie nie sięga srebrny dym. A najbardziej chmurna chmura. Mniej pochmurna jest niż ty.

W górach nie ma miejsca na kłamstwa. Maski oszustwa są strzaskane przez ich kamienną naturę.

Widok ze Sralówek do doliny ucichłej Boże, jak tam jest cicho Z drugiej strony góry W nocy, w śnieżnej dolinie Która nie ma miejsca, W szałasach na listkach śniegu W schroniskach na soplach W miastach na czubkach świerków W krainach na jodłach. W domach, które stały się ogniem Drobnym, rozproszonym Zgubionym w świecie W samym środku świata. Wszędzie i nigdzie W wielkiej tajemnicy W zmarzniętych trawach W srebrnych źdźbłach koniczyn. Jak tam spokojnie Wolno idą chmury Ktoś je popycha kijem Jak baranki Pod lodem jezioro . Modli się za nami Po niebie płyną złote ryby Jak święci Parami.