Prawie że pies, A naprawdę to ramię Mohawka, W garści wojownika siekierka bojowa. Prawie że pies, A naprawdę majaczący z wysoka Klejnot czysty, Nie do wiary głębokie ametysty. Prawie szczekający pies, A naprawdę to monolog jest Góry, co na księżyc sama z siebie ujada Jak ten suszy syn kudłaty, życzliwy, Merdający, gdy zmęczona ręka w trawę upada, Do niedźwiedziej podobną grzywy. Zbocze się przyjaźnie zwróci do ciebie I do domu przy księżycu zaprowadzi w potrzebie, Pies jak niedźwiedź życzliwy.

Jesienna drzemka przed zimowym spaniem.