Miłość psa to nieskończoność zamknięta w łapie.

Samotność bywa smutna tak, jak pies wygnany. lub piosenka śpiewana na nutę fałszywą, jest jak długo gojone, wciąż bolesne rany i ścieżka, co zarasta darnią i pokrzywą.

Jak właściciel psa pozwoli, dać mu grzbiet ręki do powąchania, bez głaskania, bo to może wkurzyć, najspokojniejszego psa.