Szukałam cię na drzewach, wśród liści i kasztanów, Zjechałam do bram nieba, do ojców franciszkanów, Na pasach cię szukałam i przeszłam każdą drogę, Szukałam i wołałam: Nie mogę już! Nie mogę! A gdy mnie z psem odnalazłeś na wiecznie zielnej łące, Ktoś nagle zakrył Księżyc, a potem zgasił Słońce, I znów przemierzać będę wszechświaty tropem ptasim, Aż ktoś zakryje Księżyc, na zawsze Słońce zgasi

ładne kwiatki

Jak tu ładnie.