Bądź jak ptak siedzący na wątłej gałęzi, która, jak się wydaje, pochyla się pod nią, a mimo to śpiewa, wiedząc, że ma skrzydła.

Ptaki oszalały… Na piersi młodych brzóz kładły rogi jelenie, Nieba łaknące zieleni, Chrapy spocone im drżały. Tryskały z drzew liście i soki.