Światło to najpełniejsza prawda wszechświata.

Święto zmarłych, Wszystkich Świętych, dzień zadumy, moment, gdy zwalniamy tempo. Zastanawiamy się nad życiem, spotykamy się z rodziną, idziemy zapalić znicz na cmentarz. Każdy z nas ma osobę, której w ten dzień poświęca swoje myśli, którą ma w swoim sercu.

My Polacy, w naszym polskim domu. Straszne rzeczy się dzieją. A 1 listopada pójdę do najbliższych, duchem, myślami i zniczem i oddam im moje myśli.

Decyzja jednak należy do nas, czy choć na chwilę poświęcimy .czas temu co ucieka i nieuniknione .tego co trwa i jest niezmienione od lat, od zawsze i wieków wszystkiemu .jakby na przekór!/ I tak każdy z nas odleci. tam gdzieś w nieznane. czy nie możemy być trochę lepsi. choć przez jedną chwilę czy moment? /

Smutny to dzisiejszy dzień, lecz czy zawsze tylko ten, przecież o tych co ich nie ma, pamiętać się powinno zawsze i trzeba!. I dlatego bardzo proszę ciebie, tak ciebie no i siebie żeby czasem , bardzo rzadko poszedł im zapalić światło, żeby już nie było smutnych grobów, tylko czasem mały znicz palił się, żeby już nie było pustych mogił, tylko płomieniem jasnym świecił się!.

Stań przy nim chwilę lub dwie, pomódl ojcze nasz, czy zdrowaśkę. Na pewno dusza opuszczona ta, wdzięczna będzie ci powsze czas. Spójrz teraz wieczór już zapadł. na grobach znicze płonął i światła, tu wieniec leży, bo ktoś nie dawno zmarł, tu zrobiony stroik, i w doniczkach kwiat.

Nastało tajemne ,adwentowe granie. Magiczne,święte świeczek migotanie. Mówiących jasnym światłem,ciepłem swoim. Że to granie,to oczekiwanie. Na narodziny Pana. Na miłość,radość i nadzieję. Będą tak migotać, przez następne niedziele.