Dla mamy ze wszystkich kwiatów świata. Chciałbym zerwać słońce. I dać je potem tobie, Złociste i gorące. Słoneczko jest daleko, Ale się nie martw, mamo. Narysowałem drugie. Teraz cię wycałuję, jak mogę najgoręcej. Bo tak cię kocham, mamo. Że już nie można więcej.

Jeszcze rzeki skute lodem, Jeszcze noce straszą chłodem, a mi, wiosno, już tak bardzo ciebie brak.