Do kota Kocie, mądry monarcho, tajemniczy, skryty - Czyż nasze smukłe palce, ciężkie od pierścieni Godne są twojej czarnej i białej słodyczy I pyszczka z aksamitu i drogich kamieni? Zwijasz się z dziwnym wdziękiem niby gąsienica, Stokroć bardziej gorący niż ptak skryty w dłoni. Twój nos, nagość jedyna w aksamitnych licach, Jest świeży i wilgotny niby kwiat na błoni .Choć się mienisz od wstążek, miękki, kolorowy, Dzikość pręży ci uszy i rozdyma chrapki, Gdy ścigając grzechotkę zabawiasz się w łowy I zaciskasz na krążku swe zdobywcze łapki.