Zapytać, dlaczego się zakochujemy, to zapytać, dlaczego liście opadają. A zapytać, jak jesteśmy zakochani, to zapytać, jak pozostają drzewa.

Podróżując przez świat i poszukując piękna, musimy nieść je ze sobą, inaczej nigdy go nie odnajdziemy.

Profil wśród drzewa. Inaczej: profil wśród kolumn. Inaczej: profil wtopiony w taflę mokrego bruku. Inaczej: profil człowieka we drzwiach własnego domu. Inaczej jeszcze zwycięzca: w profilu grecki półbóg. Jest profil Cyrenejczyka, który najlepiej znam, najwszechstronniej. Zaczyna się zawsze przy drugim Człowieku, od bark opada, by urwać się właśnie tam, gdzie ów Człowiek najbardziej jest sobą i najmniej bezbronny - (bezbronny byłby wówczas, gdyby to, co w nim i z niego, nie tworzyło żadnego pionu, ale uległo). O takim więc profilu i o tamtym drugim Człowieku nieustannie mówi mi życie. (Wówczas profil przechodzi w przekrój.) O takim więc profilu i o tamtym drugim Człowieku nieustannie mówi mi życie. (Wówczas profil przechodzi w przekrój.)

Singel.